ตอนที่ 21 วิกฤตอาหารขาดแคลนในฟาร์มเลี้ยงเป็ด

แม้อวี๋ซือหยาจะออกปากรับประกันต่อหน้าผู้อำนวยการเว่ยไปแล้ว แต่ความจริงในใจกลับไม่มีเค้าโครงอะไรเลย อาหารสัตว์ที่ทั้งราคาถูก ทั้งใช้ได้ผลดี แถมยังปลอดภัย จะไปหามาจากที่ไหนได้ง่ายๆ

พอกลับมาถึงบ้าน อวี๋ซือหยาก็ยังคิดเรื่องนี้ไม่ตก เมื่อคิดวนไปเวียนมาแล้วยังไม่มีหนทางแก้ปัญหา เธอจึงหยิบหนังสือคู่มือเทคนิคการเพาะเลี้ยงสัตว์ปีกเล่มนั้นออกมา กะว่าจะอ่านซ้ำอีกรอบ ดูซิว่าจะเจอวิธีที่เป็นประโยชน์บ้างหรือไม่

เสิ่นหงอิงทำกับข้าวเสร็จยกขึ้นโต๊ะ เห็นอวี๋ซือหยายังคงก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่ ก็รู้สึกแปลกใจมาก "พี่สะใภ้ หนังสือเล่มนี้พี่อ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ ทำไมยังอ่านอยู่อีก"

"พี่ดูอีกรอบเผื่อจะได้ไอเดียอะไรใหม่ๆ บ้างน่ะ" อวี๋ซือหยานวดขมับพลางพูด

เสิ่นหงอิงเห็นคิ้วงามของเธอขมวดแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า จึงอดเป็นห่วงไม่ได้ "พี่สะใภ้ พี่เจอปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ ฉันเห็นช่วงนี้พี่ผอมลงไปเยอะมาก พี่อย่ามัวแต่ห่วงเรื่องงานสิคะ ต้องดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ"

"รู้แล้วจ้า พี่ไม่เป็นไร แค่ฟาร์มเพาะเลี้ยงเจอปัญหานิดหน่อยน่ะ" อวี๋ซือหยาถอนหายใจยาวพลางเอ่ย