ตอนที่ 19 ก้าวแรกในเมืองเอกของมณฑล

จากคอมมูนหงอวิ๋นเข้าเมืองเอกของมณฑลอันที่จริงไม่ได้ไกลนัก ระยะทางรวมแค่ร้อยกว่ากิโลเมตรเท่านั้น ทว่าเพราะการคมนาคมไม่สะดวก กว่าจะทุลักทุเลเดินทางมาถึงก็กินเวลาไปเกือบทั้งวัน

เมื่อลงจากรถโดยสารและก้าวพ้นสถานีขนส่ง อวี๋ซือหยามองดูถนนหนทางที่ทั้งเก่าทรุดโทรมและเต็มไปด้วยฝุ่นควันเทาหม่น พลางรู้สึกแปลกตาไม่คุ้นเคย

ผู้อำนวยการเว่ยเพิ่งเคยมาเมืองเอกเป็นครั้งแรก เธอเหลียวซ้ายแลขวา มองจนตาแทบไม่กะพริบ "เสี่ยวอวี๋ เมืองเอกนี่ดีจริง ๆ เลยนะ ตึกรามบ้านช่องสูงใหญ่ ถนนก็กว้างขวาง เป็นถนนคอนกรีตทั้งหมด สะอาดสะอ้านน่าดู"

"นั่นสิคะ" อวี๋ซือหยาพยักหน้า ที่นี่ดีกว่าในชนบทไม่รู้ตั้งกี่เท่าจริง ๆ มิน่าล่ะคนในยุคนี้ถึงได้แย่งกันหัวร้างข้างแตกเพื่อหาทางเข้าเมือง

เมื่อเห็นว่าเวลาเริ่มจะเย็นแล้ว ทั้งสามคนจึงมองหาเรือนรับรองแถวสถานีขนส่ง ยื่นใบรับรองที่คอมมูนออกให้ แล้วเปิดห้องพักสองห้อง ในที่สุดก็ได้ที่ปักหลักเสียที

หลังตรากตรำเดินทางมาทั้งวัน ทั้งสามคนเหนื่อยล้าไม่น้อย โชคดีที่ยังอยู่ในมณฑลเดิม คูปองข้าวท้องถิ่นในมือจึงยังใช้การได้ ไม่อย่างนั้นคงมีเรื่องให้ปวดหัวแน่