ตอนที่ 18 เริ่มงานวันแรกที่สหพันธ์สตรี

"พี่สะใภ้ พี่ใส่ชุดนี้ดูดีจริง ๆ ครับ" เสิ่นเจี้ยนตงสะพายกระเป๋านักเรียน พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

วันแรกของการทำงาน อวี๋ซือหยาใส่เสื้อเชิ้ตลายดอกผ้าเต๋อเชวี่ยเหลียง ท่อนล่างเป็นกางเกงสีเขียวคราม รวบผมหางม้าเผยให้เห็นหน้าผากขาวผ่อง เป็นการแต่งตัวที่ธรรมดามาก ทว่าผิวพรรณอันขาวเนียน รูปร่างเพรียวระหง และใบหน้าอ่อนเยาว์เปี่ยมชีวิตชีวา กลับขับเน้นให้เธอดูชวนมองจนสบายหูสบายตา

เสิ่นหงอิงพยักหน้าตาม "พี่สะใภ้สวยที่สุดเลยค่ะ"

ทั้งที่เพื่อนร่วมชั้นของพวกเธอก็แต่งตัวแบบนี้ แต่กลับไม่สวยสะกดตาและมองไม่รู้เบื่อเหมือนพี่สะใภ้สักนิด

อวี๋ซือหยารู้สึกขำ "ขอบใจจ้ะ หงอิงก็สวยมากเหมือนกัน ส่วนเจี้ยนตงก็เป็นหนุ่มหล่อ ไปกันเถอะ พวกเราไปคอมมูนพร้อมกัน เลิกเรียนแล้วพวกเธอไปทำการบ้านรอพี่ที่บ้านเช่านะ เลิกงานแล้วพี่จะไปหา แล้วพวกเราค่อยกลับบ้านด้วยกัน"

บ้านเช่าหลังนั้นอวี๋ซือหยายังไม่ได้คืนห้อง เธอตั้งใจจะเช่าต่อไปเรื่อย ๆ ตอนพักเที่ยงจะได้แวะไปนอนพักผ่อน หากวันข้างหน้างานที่คอมมูนมีมากจนต้องอยู่ดึก ก็ยังค้างคืนที่นั่นได้ จะได้ไม่ต้องเดินคลำทางกลับบ้านตอนมืดค่ำ

พอได้ยินว่าจะได้ไปโรงเรียนและไปทำงานพร้อมกับอวี๋ซือหยา ทั้งยังได้กลับบ้านพร้อมกันตอนเลิกเรียนเลิกงาน สองพี่น้องตระกูลเสิ่นก็ดีใจยกใหญ่ "ได้เลยค่ะพี่สะใภ้ พวกเราจะรอพี่นะ"

ทั้งสามคนพูดคุยหยอกล้อพลางเดินออกจากบ้านไปด้วยกัน