ตอนที่ 14 ซดน้ำแกงไก่สบายใจและตอกกลับเจียงเหม่ยลี่

ช่วงนี้งานในแปลงนาไม่ได้มีมากนัก ประกอบกับสภาพอากาศร้อนอบอ้าว เวลาทำงานจึงหดสั้นลงตามไปด้วย พอถึงสิบเอ็ดโมงเช้าก็เลิกงานแล้ว ผู้คนต่างถือเครื่องมือการเกษตรจับกลุ่มสองสามคนเดินกลับบ้าน

เจียงเหม่ยลี่ถือเคียวด้วยอารมณ์ที่เบิกบานเป็นพิเศษ ตอนเช้าก่อนออกจากบ้าน พวกเธอซ่อนทั้งเสบียงอาหารและมีดเอาไว้จนหมด อวี๋ซือหยาตื่นขึ้นมาไม่มีอะไรตกถึงท้อง ย่อมต้องหิวจนไส้กิ่ว สมน้ำหน้า ใครใช้ให้เรื่องมากนักล่ะ ปล่อยให้หิวสักสองมื้อ ดูสิว่าจะยังดื้อด้านอยู่อีกไหม

เมื่อผลักประตูเข้าไป ประตูห้องโถงกลางบ้านยังคงปิดสนิท ไร้เงาของอวี๋ซือหยา หรือว่าจะยังขลุกตัวนอนหลับอยู่ในห้อง?

เจียงเหม่ยลี่วางเครื่องมือทำนาลง เดินไปผลักประตูห้องของอวี๋ซือหยา ด้านในว่างเปล่า ไม่มีคนอยู่เลยแม้แต่คนเดียว เธอกำลังนึกสงสัยอยู่นั้น จู่ๆ ด้านนอกก็มีเสียงตะโกนของหูกุ้ยฮวาดังขึ้นมา "เหม่ยลี่ ทำไมแม่ไก่ในบ้านเหลือแค่ตัวเดียวล่ะ อีกตัวหายไปไหนแล้ว เธอมาช่วยฉันหาหน่อยสิ ดูซิว่ามันออกไปหากินหนอนข้างนอกหรือเปล่า"

ใจของเจียงเหม่ยลี่กระตุกวูบ เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเอามากๆ เธอรีบวิ่งไปที่สุ่มไก่ ข้างในเหลือแม่ไก่เพียงตัวเดียวจริงๆ