เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
อากาศร้อนอบอ้าว เดินมาได้แค่ครึ่งทางทุกคนก็เหงื่อท่วมตัว อวี๋ซือหยาจึงบอกให้เสิ่นเจี้ยนตงรีบวิ่งกลับไปต้มน้ำร้อนมาชงชาต้อนรับแขกก่อน
เสิ่นเจี้ยนตงวิ่งเร็ว ชั่วประเดี๋ยวก็มาถึงบ้านก่อน เขาผลักประตูใหญ่ออกไป ภาพที่เห็นตรงหน้าคือฟืนไม้กองพะเนินเป็นภูเขาเลากาอยู่ในลานบ้าน ระเกะระกะกระจัดกระจาย เฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นเพิ่งถูกฟันผ่าออกเป็นไม่กี่ท่อนพอดึงลากออกมาได้ จึงยังพอดูออกว่าเดิมทีเป็นอะไร
เสิ่นเจี้ยนตงจึงจำได้ในทันทีว่ากองที่อยู่ใกล้สุดคือตู้พังๆ ในห้องของเขา ถัดไปเป็นเตียงนอนของพี่สะใภ้ ส่วนกองด้านหลังคือตู้เสื้อผ้าที่พ่อแม่ทำขึ้นตอนแต่งงาน...
เสิ่นเจี้ยนตงโกรธจนแทบบ้า พุ่งปราดเข้าไปเหมือนเสือดาวตัวน้อย เอาหัวพุ่งชนเข้าใส่เสิ่นเป่าอันอย่างจัง
เสิ่นเป่าอันทำงานมาเกือบค่อนวัน ทั้งเหนื่อยทั้งกระหาย เพิ่งจะตักน้ำจากบ่อขึ้นมาได้ถังหนึ่ง กำลังยกกระบวยจะดื่มก็ถูกชนจนเซถลา ล้มกระแทกใส่ถังน้ำ ขอบถังเหล็กที่มีรอยบิ่นแหลมคมทิ่มพรวดเข้ากลางฝ่ามือ เจ็บจนร้องโอดโอยแหกปากลั่น "ไอ้เด็กเวร แกจะทำอะไรวะ โอ๊ย..."
เสิ่นเจี้ยนตงตาแดงก่ำ ไม่พูดพล่ามทำเพลงแม้แต่คำเดียว เงื้อหมัดชกเข้าใส่หน้าเสิ่นเป่าอัน เสิ่นเป่าอันไม่ทันตั้งตัว เพิ่งจะลุกขึ้นยืนได้ก็โดนต่อยร่วงลงไปกองกับพื้นอีกรอบ