ตอนที่ 163 ย่อมเป็นเพราะเจ้านายของพวกเจ้าอย่างข้ากำลังจะหาเงินน่ะสิ

“เปิดออกดูให้หมดว่าแตกหรือไม่ โดยเฉพาะของชิ้นใหญ่ไม่กี่ชิ้นเหล่านั้น” หากแตก นางย่อมต้องให้คนของหอรวมสมบัติทำอันใหม่มาส่ง กระจกเต็มตัวบานนี้บานละหนึ่งร้อยตำลึงเงิน แพงหูฉี่เหลือเกิน นี่ขนาดยังเป็นเพราะตนเองมอบแบบใหม่ให้แก่หอรวมสมบัติจนได้ลดราคาลงมาแล้ว มิเช่นนั้นไม่มีทางซื้อหาสิ่งนี้มาได้ในราคาต่ำกว่าสี่ถึงห้าร้อยตำลึงเงินต่อบานเป็นแน่ อย่างไรเสียยามนี้สิ่งนี้ก็เป็นของหายาก ต่อให้มีเงินก็ยากจะหาซื้อได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เด็กรับใช้ชายหลายคนก็พากันลงมือแกะห่อบรรจุภัณฑ์ พวกเขาอยากดูมาตั้งนานแล้ว ได้ยินว่านี่คือแก้วของหอรวมสมบัติ พวกเขาก็เคยเห็นจากคนอื่น ๆ ในจวนมาบ้าง เป็นกระจกบานเล็กจิ๋วหรือไม่ก็ถ้วยใบเล็ก ๆ ทำนองนั้น ส่องเงาคนได้ชัดเจนแจ่มแจ้งยิ่งนัก ในจวนมีคนเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีสิ่งนี้ ดังนั้นคนที่มีจึงล้วนวางท่าภาคภูมิใจ ประหนึ่งว่าตนสูงส่งกว่าผู้อื่นอย่างไรอย่างนั้น