ตอนที่ 162 พูดมา ทำไมต้องโกหก?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ภายในห้องก็ไม่มีผู้ใดขยับเขยื้อน สีหน้าของฉีโย่วยิ่งเย็นชาจนถึงขีดสุด

ขณะที่สายตาเย็นเยียบของฉีเหิงกวาดมองเหล่าหญิงรับใช้ในห้องอยู่นั้น ชั่วพริบตาถัดมา ในห้องก็มีเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอย่างอดกลั้นของฉีโย่วดังขึ้น “...ท่านแม่ ขะ...ข้าปวดท้องขอรับ”

ได้ยินเสียงนั้น เฉียวหรงจิ่นที่เดิมทีกำลังรับมือกับอ๋องรุ่ยก็มีสีหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาชั่วขณะ นางผลักไสอ๋องรุ่ยออกไปโดยจิตสำนึกแล้วรีบเข้าไปดูลูกชายของตน เมื่อเห็นเขามีสีหน้าทรมานก็ตกใจกลัวจนขวัญเสียทันที

“ฝูฉวี รีบไปตามหมอมาเร็วเข้า!”