ตอนที่ 164 ของชิ้นนี้ของข้าในยามนี้มีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นนะ

ในเรือนหลังนอกจากพระชายาและเฉินซื่อแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนมากันหมด เฉียวหรงจิ่นแย้มยิ้มพลางเดินออกไปต้อนรับ

“ตัวข้า/ข้ารับใช้ คารวะพระชายารองเหนียงเหนียงเจ้าค่ะ”

“ไม่ต้องมากพิธี ล้วนเป็นพี่น้องกัน วันนี้ทุกท่านมาเยือน ศาลาเมฆาลึกช่างเจริญหูเจริญตายิ่งนัก ไม่ทราบว่าบรรดาน้องสาวมาที่นี่ด้วยเหตุอันใดรึ” เฉียวหรงจิ่นแสร้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ดวงตางดงามคู่หนึ่งกวาดมองทุกคนด้วยความสงสัย

ได้ยินเช่นนั้น คนในที่นั้นต่างสบตากัน ในแววตาล้วนสื่อความหมายเดียวกัน