บทที่ 148: ราวกับสูญเสียเงินไปหนึ่งร้อยล้านหยวน

บทที่ 148: ราวกับสูญเสียเงินไปหนึ่งร้อยล้านหยวน

ลั่วเสวี่ยเวยหัวเราะอย่างมีความสุขอีกครั้ง พลางขยับตัวเข้าไปซบหลินเซี่ยมากขึ้น “อืม สามีตัวน้อยของฉันดีที่สุดเลย”

“งั้นลุกจากเตียงได้หรือยัง?”

“ยังไม่ได้ อยู่ขี้เกียจเป็นเพื่อนฉันอีกหน่อยนะ”

“…”

เมื่อก่อน ลั่วเสวี่ยเวยอาจอยากให้หลินเซี่ยกอดเธอไว้นานขึ้น เพราะแบบนั้นเธอถึงจะรู้สึกปลอดภัยและสบายใจ หากเขาปล่อยมือ เธอก็จะกลัวว่าหลินเซี่ยจะจากไป

แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าหลินเซี่ยจะไม่จากไป เธอไม่อยากลุกขึ้นมาเพียงเพราะรู้สึกสบายที่ได้ซุกตัวอยู่ในผ้าห่มกับหลินเซี่ยเท่านั้น

หลินเซี่ยทำอะไรลั่วเสวี่ยเวยไม่ได้ จึงได้แต่นอนขี้เกียจเป็นเพื่อนเธอ