กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 146: ฉันรักเธอ
“ตกลงเธอมาที่นี่ได้ยังไง? ที่นี่ไม่ใช่ในประเทศนะ มันไกลมากเลย” ลั่วเสวี่ยเวยเช็ดน้ำตา พลางถามด้วยเสียงสะอื้นเล็กน้อย
“นั่งเครื่องบินมาน่ะสิ”
หลินเซี่ยหยิบน้ำอีกขวดส่งให้ลั่วเสวี่ยเวย ตอนเดินทางมาเขาเตรียมอาหารกับน้ำติดตัวมาด้วยเล็กน้อย เพราะรู้ว่าตัวเองไม่คุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ ถึงเวลาจะซื้อของก็คงลำบาก
ลั่วเสวี่ยเวยกุมขวดน้ำไว้ในมือ เดิมทีเธอยังอยากถามหลินเซี่ยต่อ แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่าวิธีที่เขามาที่นี่ไม่สำคัญอีกแล้ว
เธอเช็ดน้ำตาบนใบหน้าแรงๆ ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับหลินเซี่ยว่า “ไปกันเถอะ ดึกมากแล้ว ฉันจะพานายกลับโรงแรม”
“อืม”