บทที่ 144: ภาษาอังกฤษฉบับหลิน

บทที่ 144: ภาษาอังกฤษฉบับหลิน

ตอนหลินเซี่ยลงจากเครื่องบิน ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มตามเวลาซานฟรานซิสโก

ต่างจากในประเทศ ซานฟรานซิสโกยามค่ำคืนเงียบสงบมาก แทบไม่มีร้านไหนเปิดให้บริการอยู่เลย

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเซี่ยมาเยือนต่างแดนซึ่งไม่คุ้นเคย เขาจึงสับสนอยู่พักหนึ่ง การตัดสินใจที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบก็มีข้อเสียแบบนี้แหละ เพราะไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นหลังจากนี้เลย

“หาทางเรียกรถไปย่านธุรกิจก่อนดีกว่า ดึกขนาดนี้ พี่สาวคงพักผ่อนแล้ว”

โชคดีที่รอบสนามบินมีแท็กซี่อยู่หลายคัน หลินเซี่ยจึงเดินไปหาคนขับแท็กซี่คนหนึ่ง ทันทีที่อีกฝ่ายเห็นเขา ก็ทักทายและถามขึ้นว่า

“สวัสดีครับ คุณอยากไปที่ไหน?”

“เอ่อ...”