บทที่ 100: ของขวัญสำหรับสามีตัวน้อย

บทที่ 100: ของขวัญสำหรับสามีตัวน้อย

“ทำไมนายถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ?”

สีหน้าสับสนของลั่วเสวี่ยเวยเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ได้เย็นชาเหมือนก่อน แต่กลับเต็มไปด้วยความสงสัย แววตาเองก็มีประกายขึ้นมาอีกครั้ง

หลินเซี่ยยิ้มกว้างเล็กน้อย “เพราะพี่สาวดีกับฉันเหมือนกันไง”

พอเห็นรอยยิ้มของหลินเซี่ย ไม่รู้ทำไมลั่วเสวี่ยเวยถึงพลอยยิ้มตามไปด้วย

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอหัวเราะพลางพึมพำกับหลินเซี่ยว่า “ปากหวานจริงนะ”

หลินเซี่ยได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งยิ้มอย่างมีความสุข เขารู้ว่าอารมณ์ของลั่วเสวี่ยเวยดีขึ้นแล้ว “ถ้าฉันปากหวานแล้วพี่สาวไม่ชอบเหรอ?”

ลั่วเสวี่ยเวยยกมุมปากขึ้น ตอบอย่างมีความสุขว่า “ชอบสิ”