บทที่ 29: ความรักนำมาซึ่งความสุข ไม่ใช่ความเจ็บปวด

บทที่ 29: ความรักนำมาซึ่งความสุข ไม่ใช่ความเจ็บปวด

ครืด——

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่กำลังสั่นดังขึ้น กู้อวี้หรงรีบเงยหน้าขึ้นเช็ดน้ำตา นึกว่าเป็นสายจากหลินเซี่ย

แต่พอเธอยกโทรศัพท์ขึ้นดูกลับเห็นว่าเป็นเบอร์แปลกหน้า

อารมณ์ของเธอดิ่งลงอีกครั้ง ในหัวอดนึกถึงคำพูดของหลินเซี่ยไม่ได้

บางทีที่ผ่านมา หลินเซี่ยก็คงเฝ้ารอการตอบข้อความจากเธออย่างทรมานและกระวนกระวาย เพียงแต่ตอนนี้เธอถึงได้เข้าใจความรู้สึกนั้น

โทรศัพท์ยังคงสั่นไม่หยุด กู้อวี้หรงนิ่งอยู่นานกว่าจะกดรับสาย และเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

“หรงหรง?”

“พ่อ ทำไมเปลี่ยนเบอร์อีกแล้วล่ะ” กู้อวี้หรงตอบอย่างราบเรียบ