กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 28: ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เธอเลือกเอง
ลั่วเสวี่ยเวยขับรถไปกลับรถตรงทางแยกด้านหน้า จากนั้นก็วกกลับมาจอดรอไฟแดงที่สี่แยกตรงทางออกถนนคนเดิน
ลั่วเสวี่ยเวยซึ่งกำลังขับรถหันไปมองด้านข้าง สายตาของเธอทอดผ่านถนนไปเห็นกู้อวี้หรงนั่งยองๆ อยู่บนพื้นฝั่งตรงข้าม ดวงตาแดงก่ำและดูสิ้นหวังอย่างมาก
จากนั้นเธอก็หันกลับมา มองหลินเซี่ยแล้วถามพร้อมรอยยิ้มว่า “พูดจาใจร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ดูเหมือนอีกฝ่ายจะน้ำตาคลอแล้วนะ”
หลินเซี่ยเบะปาก “เธอไม่ต้องมาแกล้งแซวฉันเลย ฉันว่าในใจเธอคงดีใจจะแย่อยู่แล้วมั้ง”
“แหม~ ก็มีนิดหน่อยจริงๆ นั่นแหละ เพราะประโยคที่นายพูดทำให้ฉันรู้สึกดีสุดๆ ไปเลย”
“ประโยคไหน?”