กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 30: ฉันไม่ได้หึง! บอกว่าไม่ก็คือไม่!
หลินเซี่ยรีบจะคว้าโทรศัพท์ของตัวเองกลับมา แต่ทันทีที่ยื่นมือออกไป ลั่วเสวี่ยเวยก็คว้ามือเขาไว้ แล้วหมุนตัวดันเขาไปติดกำแพงแทน
ลั่วเสวี่ยเวยต้อนชิดกำแพงหลินเซี่ย พลางถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ว่า “จะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ฉันก็แค่ดูโทรศัพท์นายเอง หรือข้างในมีความลับที่บอกใครไม่ได้?”
“นี่...มันไม่ใช่เรื่องความลับหรือไม่ลับสักหน่อยได้ไหม นี่มันเรื่องความเป็นส่วนตัว ถึงจะเป็นสามีภรรยาก็ควรมีความเป็นส่วนตัวกันบ้างสิ”
บางครั้งหลินเซี่ยก็ถูกการกระทำของลั่วเสวี่ยเวยกระตุ้นจนแทบทนไม่ไหว เขารู้สึกว่าเธอมีความต้องการครอบครองเขามากเกินไป อยากรู้ทุกเรื่องของเขา แม้กระทั่งเรื่องร่างกายของเขาเอง