เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ไปออกตรวจที่โรงพยาบาลระดับ 3A
การที่อาจารย์เหมิงเฟยปล่อยให้ซูจื่อหยางเรียนรู้ตามสบาย ทำให้เขารู้สึกเป็นอิสระอย่างยิ่ง แต่พอมีนักพรตจินมาคอยประกบข้างกาย เขากลับรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
แม้วิธีการสอนของอาจารย์ทั้งสองจะต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่นักพรตจินและอาจารย์เหมิงเฟยกลับมีความเห็นตรงกันเรื่องหนึ่งอย่างน่าประหลาดใจ นั่นคือให้ซูจื่อหยางฝึกคัดลายมือ
ตัวนักพรตจินเองเขียนอักษรลี่ซูได้งดงามไร้ที่ติ ในแต่ละวันท่านจึงหาเวลาว่างมาสอนซูจื่อหยางคัดลายมือด้วยปากกา
วิธีที่นักพรตจินใช้สอนซูจื่อหยาง ทำให้เขานึกย้อนไปถึงตอนเรียนอยู่ชั้นประถมปีที่หนึ่ง ยามที่แม่แท้ ๆ เคี่ยวเข็ญให้เขาคัดลายมือ ตอนนั้นเรียกได้ว่าร้องไห้โอดครวญจนสะเทือนฟ้าสะท้านดิน
ซูจื่อหยางคัดลอกพระสูตรความสงบบริสุทธิ์ไปหลายสิบรอบ ทว่าความรู้สึกอัศจรรย์ใจเหมือนตอนคัดบทคัมภีร์ครั้งแรกนั้นไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลย นานวันเข้า เขาจึงเลิกยึดติดกับความรู้สึกอัศจรรย์ใจนั้น เพียงถือว่าการคัดลอกพระสูตรความสงบบริสุทธิ์เป็นวิธีฝึกวินัยในตนเองอย่างหนึ่ง
เช้าวันนี้ หลังจากฝึกวิชาฟ้าดินจื่ออู่เสร็จเรียบร้อย ซูจื่อหยางก็เดินมายังลานกว้างหน้าคลินิกหมอเต๋า แล้วเริ่มก้าวเดินเป็นวงกลมตามย่างก้าวเก้าตำหนักแปดทิศ