เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 อาการเด็กตกใจ
ซูจื่อหยางไม่มีคนไข้ในห้องตรวจของตัวเอง เมื่อทั้งสองกลับมาถึงแผนกผู้ป่วยนอก ซูจื่อหยางจึงตรงไปยังห้องตรวจของนักพรตจินทันที
นักพรตจินตรวจรักษาที่คลินิกหมอเต๋ามานานสิบกว่าปี แต่ละวันมีคนไข้มากมาย แม้จะเป็นช่วงที่น้อยที่สุดก็ยังมีคนไข้วันละ 30 กว่าคน
ทั้งสองเพิ่งจะนั่งลง ชายวัยกลางคนสีหน้ากระวนกระวายใจคนหนึ่งก็เดินอุ้มเด็กเข้ามาที่หน้าประตู
เด็กคนนั้นดูอายุราว 5-6 ขวบ หลับตาสนิทคิ้วขมวดมุ่น แก้มแดงแจ๋ ปีกจมูกเล็ก ๆ ขยับกระพือเป็นจังหวะ
นักพรตจินเห็นคนเข้ามาก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ “เด็กเป็นอะไรมาหรือ”
ชายวัยกลางคนเอ่ยว่า “เฮ้อ ผมเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นไข้ไม่ยอมลดมาสองอาทิตย์กว่าแล้ว ที่โรงพยาบาลควรตรวจอะไรก็ตรวจหมดแล้ว ทุกอย่างปกติหมด แต่กลับมีไข้ไม่หาย ตอนนี้โรงพยาบาลจะให้เจาะไขกระดูก ผมเห็นว่าเด็กยังเล็กเกินไปเลยไม่ยอมให้ทำ เพื่อนแถวนี้แนะนำมาว่าคุณตรวจรักษาเด็กเล็กได้เก่งมาก รบกวนช่วยตรวจดูให้หน่อยครับ”
เมื่อชายวัยกลางคนพูดจบ ก็หยิบปรอทวัดไข้จากตัวเด็กส่งให้นักพรตจิน
นักพรตจินรับปรอทวัดไข้มาดูก็พบว่า 40 องศาเซลเซียส
“เฮ้อ ตัวร้อนขนาดนี้เชียวหรือ มา ๆ ผมดูให้เอง” นักพรตจินอุ้มเด็กมาจากอ้อมอกของชายคนนั้น