เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 มั่นใจสามส่วน
คนที่ตะคอกเสียงดังคนนี้เมื่อเห็นซูจื่อหยางก็ชะงักไปเช่นกัน “นายมาทำอะไรที่นี่!?”
คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหลิวเหยียนเจินที่มีข้อพิพาทโต้เถียงกับซูจื่อหยางเมื่อสองวันก่อนนั่นเอง
“ผมเหรอ? ผมมาตรวจคนไข้น่ะสิ!” ซูจื่อหยางพูดตรงไปตรงมา “แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?”
“ฉันเนี่ยนะ?” หลิวเหยียนเจินคิดไม่ถึงว่าซูจื่อหยางจะย้อนถามตัวเอง จึงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ จากนั้นชี้ไปที่เสื้อกาวน์สีขาวบนตัว แล้วชี้ไปที่บัตรประจำตัวของตน
ซูจื่อหยางมองดูบัตรประจำตัวอย่างละเอียด บนนั้นเขียนไว้ว่า รองแพทย์ระดับหัวหน้าแผนก: หลิวเหยียนเจิน
“นายว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ล่ะ!” หลิวเหยียนเจินยังคงผูกใจเจ็บเรื่องที่ซูจื่อหยางทำให้ตนเสียหน้าต่อหน้าแฟนสาวเมื่อสองวันก่อน
เวลานี้พอเห็นซูจื่อหยางมาหาคนไข้ ในใจจึงกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างยิ่ง น้ำเสียงที่พูดก็วางท่าหยิ่งยโส
ความหมายของหลิวเหยียนเจินชัดเจนมาก นายรักษาเก่งนักไม่ใช่เหรอ ทฤษฎีนายเยอะแยะไม่ใช่เหรอ!
นายรักษาเก่งแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี ญาติสนิทมิตรสหายบ้านนายตอนนี้ก็ยังต้องมารักษาโรคกับฉันอยู่ดีไม่ใช่หรือไง