เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ฝ่ามือมังกรท่องแปดทิศ
ซูจื่อหยางเก็บโทรศัพท์มือถือ ง่วนอยู่กับมันพักหนึ่ง ถ่ายโอนไฟล์ในโทรศัพท์เครื่องเก่าของตัวเองไปยังเครื่องใหม่ เปลี่ยนซิมการ์ดใส่เข้าไป เล่นอยู่ครู่หนึ่งจึงเก็บโทรศัพท์เข้าไป
“หมอซู!”
ยังไม่เห็นตัว แต่เสียงมาก่อน
ซูจื่อหยางปิดหนังสือในมือ มองไปทางประตู ผู้หญิงผมดอกเลาคนหนึ่งเดินเข้ามาจากประตูด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า
“หมอซู!” ผู้หญิงผมดอกเลายิ้มให้ซูจื่อหยาง “คุณยังจำฉันได้ไหม?”
“อ้อ คุณคือซุนฮวา ป้าซุน ผมจำได้ครับ! อาการป่วยของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?” ซูจื่อหยางลุกขึ้นยิ้มกล่าว
“ที่คุณยังจำได้ก็ดีแล้ว! ฉันน่ะ หายดีแล้ว เป็นอย่างที่คุณว่าไว้จริง ๆ ไม่ใช่มะเร็ง ฉันกินยาหลายตำรับของคุณแล้วก็หายดีทั้งหมด! หลังจากนั้นฉันก็กลับบ้านเกิด เพิ่งกลับมาเมื่อสองวันนี้เอง” ซุนฮวาพูดพลางยกถุงผ้าเข้ามาจากตรงประตู “นี่เป็นถั่วลิสงที่เก็บได้ที่บ้านเกิดน่ะ เอามาให้คุณนิดหน่อย คนบ้านนอกไม่มีของมีค่าอะไร อย่ารังเกียจนะ ฮ่า ๆ”
พูดจบ ซุนฮวาก็หยิบถั่วลิสงถุงใหญ่ออกมาจากถุงผ้า บางเม็ดยังมีฝุ่นดินติดอยู่เล็กน้อย พอเห็นก็รู้ว่าเป็นของที่ปลูกในไร่ของตัวเอง