ตอนที่ 597 ทุกท่าน ขอทุกท่านไร้กังวล (จบ)

สิ้นสุรเสียงของลู่ฉางเซิง

ทุกคนพลันตะลึงงันเมื่อเห็นว่าร่างกายของจักรพรรดิชั่วร้ายกลับกลายเป็นสั่นสะท้านอย่างรุนแรงขึ้นมาคราหนึ่ง

จอมมรรคที่ท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามกล่าวถึงหมายความว่าอะไรกัน……

ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ทั้งตกตะลึงและสงสัย จักรพรรดิชั่วร้ายก็เย้ยหยันออกมา:

"เกียะ ๆ ๆ! จอมมรรค? เปิ่นหวงได้ยินคำพูดนี้ของเจ้าก็รู้ทันทีว่าเจ้าเป็นตัวปลอม!"

ลู่ฉางเซิงกล่าวอย่างประหลาดใจว่า "โอ้? วาจานี้หมายความว่าอย่างไร?"

จักรพรรดิชั่วร้ายจับจ้องลู่ฉางเซิงอย่างดูแคลน พลางกล่าวว่า "จอมมรรค นั่นคือเจ้ามหามรรคแห่งความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด เป็นรูปแบบตามธรรมชาติชนิดหนึ่ง หากพลังอำนาจมิได้ไปถึงขั้นเหลือจินตนาการ ย่อมไม่อาจจำแลงออกมาได้ และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะออกมาจากความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด!"

ลู่ฉางเซิงพยักหน้าเห็นพ้องอย่างยิ่ง พลางกล่าวว่า "ที่เจ้าพูดมาก็นับว่ามีเหตุผล แล้วมันมีโอกาสเป็นไปได้หรือไม่เล่า ว่าพลังอำนาจของข้าได้มาถึงขั้นที่เจ้าเหลือจินตนาการแล้วอย่างแท้จริง?"

"เป็นไปไม่ได้ เจ้าอย่ามาเสแสร้งวางท่า! อย่าเพิ่งพูดถึงเลยว่าเจ้ามหามรรคจะไปถึงขั้นนั้นได้จริงหรือไม่ เปิ่นหวงไม่เชื่อหรอกว่าจะบังเอิญพบเจอจอมมรรคในโลกใบเล็กแห่งนี้จริง ๆ!" จักรพรรดิชั่วร้ายตวาดเสียงแหลม

เฒ่าเต่าพลันเยาะเย้ยออกมา "หึ ๆ ข้าว่าเจ้ากลัวแล้วเสียมากกว่า!"