เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จุ้ยเชียนเฉินและชื่อเหยียนตกใจจนดวงจิตไร้ร่างแทบกระโจนออกจากร่าง!
เพราะหากเป็นเช่นนี้ กระบวนท่าโจมตีของเฒ่าเต่าจะโจมตีถูกพวกตนอย่างรุนแรง พวกเขาสัมผัสได้ถึงอานุภาพสะเทือนฟ้าสะท้านดินในกระบวนท่าโจมตีของเฒ่าเต่า หากถูกโจมตีเข้า ย่อมต้องตายสถานเดียว!
ทว่าในยามสิ้นหวัง พวกเขากลับค้นพบด้วยความสั่นสะเทือนใจว่ากระบวนท่าโจมตีของเฒ่าเต่ากลับกลายเป็นข้ามผ่านร่างของพวกเขาไปอย่างพิกลพิการ โดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่พวกเขาแม้แต่น้อย!
นี่...นี่มัน....
“พวกเจ้าสองคนไสหัวไป!”
เฒ่าเต่าซัดทั้งสองคนลงไปเบื้องล่างในคราเดียว แล้วมุ่งไปยังจักรพรรดิชั่วร้ายเพื่อสังหารต่อไป!
“กั๊กๆๆ สมกับเป็นสรรพชีวิตแห่งความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด มีวิธีการอยู่บ้าง!! เช่นนั้นเปิ่นหวงจะอยู่ย่ำยีเจ้าให้หนำใจ!”
จักรพรรดิชั่วร้ายพลันยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับคิดจะปะทะซึ่งหน้ากับเฒ่าเต่าตรงๆ!