เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วั่งซู่และพวกชะงักงัน หันหลังกลับไปก็เห็นผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเพลิงมรรคาที่ยืนสีหน้ามืดครึ้มอยู่ตรงนั้น!
อ้อ?
สำนักเพลิงมรรคาถึงกับส่งผู้อาวุโสใหญ่เจี่ยงเหยียนเฟิงมาเชียวรึ!
เช่นนี้แล้ว ณ ที่แห่งนี้ผู้มีฐานะสูงสุดก็คือเจี่ยงเหยียนเฟิง!
แม้แต่วั่งซู่ก็ไม่อาจนับเป็นอะไรได้ แม้จะบอกว่ามาจากสำนักยุทธ์สวรรค์ ทว่าอย่างไรเสียก็เป็นเพียงผู้อาวุโสฝ่ายนอก ไม่อาจเทียบกับเจี่ยงเหยียนเฟิงได้เลยโดยสิ้นเชิง
“หึ ๆ ผู้อาวุโสเจี่ยง”
วั่งซู่ประสานมือคารวะทักทายในทันที ท่าทีของเขาเปรียบเปรียบเทียบกันกับยามเผชิญหน้ากับเหล่าผู้อาวุโสสำนักต่าง ๆ ก่อนหน้านี้แล้วนับว่าดีกว่ามากนัก
นอกจากสถานะและฐานะของเจี่ยงเหยียนเฟิงที่วางอยู่ตรงนี้โดยมิต้องเอ่ยถึงแล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือวั่งซู่คิดในใจว่าหากผูกมิตรกับเจี่ยงเหยียนเฟิงได้ ประเดี๋ยวตอนช่วงชิงเส้นชีพจรยุทธ์ปฐพีก็คงจะง่ายดายขึ้นไม่น้อย
“ผู้อาวุโสเจี่ยง!”
เหล่าผู้อาวุโสสำนักต่าง ๆ ได้สติกลับคืนมา ก็รีบร้อนคำนับเช่นกัน