เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากกินมื้อเที่ยงอย่างเรียบง่ายเสร็จแล้ว ทั้งสามคนหานเยว่ก็ประสานมือคารวะลู่ฉางเซิงแล้วรีบกลับไปยังโรงเรียนฉางเซิงอย่างรวดเร็ว
ลู่ฉางเซิงว่างเว้นไร้ธุระ จึงไปยังหอชิงชิวเพื่อฟังเพลงบรรเลง
ที่ประจวบเหมาะคือได้พบเจอหวงอวี้หลางอีกครั้ง
แม้หวงอวี้หลางจะยังคงนอบน้อมต่อลู่ฉางเซิง ทว่ายากจะปกปิดความละอายใจและกระอักกระอ่วน
"ท่าน...ท่านลู่ เรื่องของเซวียนเอ๋อร์……"
หวงอวี้หลางเอ่ยปากอย่างขมขื่น
ลู่ฉางเซิงกล่าวพลางหัวเราะ "ไม่เป็นไร คนก้าวสู่ที่สูง สายน้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ เป็นเรื่องธรรมดายิ่ง อีกทั้งหวงเซวียนครอบครองอยู่ในกายเส้นชีพจรยุทธ์ปฐพี ไปเติบโตที่สำนักยุทธ์สวรรค์ย่อมดีกว่าอยู่ในโรงเรียนของข้าอยู่แล้ว อย่างไรเสียการจะกลายเป็นผู้บำเพ็ญอักษรได้หรือไม่นั้นยังไม่อาจชี้ขาดได้เลย"