กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ด้านนอกหอชิงชิว
ผู้คนล้อมรอบอย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกรจนแน่นขนัด
เพราะจุ้ยเชียนเฉินนำพาพวกวั่งซู่มายังที่แห่งนี้
พวกวั่งซู่กวาดตามองหอชิงชิวด้วยสีหน้าเคลือบแคลง กลับกลายเป็นพาพวกเขามายังสถานที่เรื่องรักใคร่พรรค์นี้
ตาเฒ่าผู้นี้คงมิใช่เบื่อชีวิตเข้าแล้วจริง ๆ กระมัง? ถึงได้กล้าหยอกเล่นแก้เบื่อกับพวกเขา!
หานเยว่กับเย่เซียวเซียวอย่างไรก็ยังเป็นเด็ก จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะอยู่ในหอคณิกา?
"คือที่นี่แล้ว พวกเจ้าเข้าไปกันเองเถิด"
จุ้ยเชียนเฉินกล่าวหึ ๆ พลางหัวเราะ
"หากพวกข้าเข้าไปแล้ว ไม่พบเด็กสองคนนั้น เจ้าคงรู้ดีกระมังว่าจะมีจุดจบอะไร?"
ผู้อาวุโสสำนักนิกายคนหนึ่งจับจ้องจุ้ยเชียนเฉินพลางตวาดเสียงกร้าว