เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เพราะมีฉิงและหลินอยู่ด้วย ผู้บำเพ็ญของขุมอำนาจเหล่านั้นจึงพากันหงอยกลับไปอยู่อีกด้าน นั่งขัดสมาธิบำเพ็ญอยู่กับที่ และรอคอยอย่างเงียบงันในระลอกถัดไป
ผู้บำเพ็ญอย่างพวกเฉินพั่งและเสี่ยวไฉก็นับว่ารอดพ้นเคราะห์ภัยมาได้ ทว่าพวกเขากลับยิ่งทวีความหวาดกลัวต่อเกาะทะยานสวรรค์
เพิ่งจะขึ้นเกาะแท้ ๆ ก็เกือบไปแล้วที่จะตายก่อนวัยเสีย
"เอาละ ทุกท่าน พวกเราก็แค่บังเอิญอยู่ที่นี่พอดี ช่วยพวกเจ้าได้เพียงครั้งนี้ ขึ้นเกาะแล้วก็ต้องพึ่งพาตนเองแล้วนะ"
หลินสวมใส่หมวกคลุมอีกครั้งแล้วกล่าวพลางหัวเราะ
"ขะ...ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเผ่าภูตทั้งสองท่าน!" พวกเฉินพั่งรีบก้มเอวกล่าวขอบคุณ
ฉิงและหลินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเอียงศีรษะใช้หางตามองบุรุษอาภรณ์ครามที่ยังคงอยู่ตรงหัวเรือเดินสมุทรหมายเลขสาม ทั้งสองค้อมกายแล้วมุ่งหน้าเข้าสู่ภายในเกาะ