เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สิ้นวาจาของลู่ฉางเซิง ร่างของศิษย์สำนักเทพกระบี่ทั้งสิบก็สั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง ในที่สุดแววตาก็ปรากฏขึ้นความหวาดผวา!
เห็นเพียงศิษย์สำนักเทพกระบี่ที่เป็นผู้นำเร่งร้อนตวาดขึ้น:
“หนี! กลับอาณาเขตสำนักนิกายไปรายงานผู้อาวุโส!!”
ชั่วขณะถัดมา ศิษย์สำนักเทพกระบี่ทั้งสิบก็กัดฟันหลบหายเข้าไปในความว่างเปล่า ถอยกรูดมุ่งไปยังทิศทางอาณาเขตของสำนักนิกาย!
สีหน้าของลู่ฉางเซิงเอื่อยเฉื่อย ปากพึมพำแผ่วเบา "หนึ่งลมหายใจ…… สามลมหายใจ ดูท่าคงให้โอกาสแล้วกลับใช้ไม่เป็นอีกตามเคย"
ในชั่วพริบตาที่วาจาสิ้นสุดลง ภายในความว่างเปล่า ศิษย์สำนักเทพกระบี่ทั้งสิบที่กำลังหลบหนีอย่างคลุ้มคลั่งพลันขนชูขึ้น มหาภัยสยองสายหนึ่งปรากฏขึ้นในใจโดยไร้เหตุผล
ชั่วขณะถัดมา——ตู้ม!
ศิษย์สำนักเทพกระบี่เหล่านี้ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง ก็สูญเสียจิตสำนึกไป หลับใหลชั่วนิรันดร์อยู่ในความว่างเปล่า
ลู่ฉางเซิงกล่าวอย่างเรียบเฉย "ไป ไปยังภูมิภาคใจกลางที่สุด"