เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ทุกท่านโปรดทราบ ด้านหน้าใกล้จะไปถึงสถานีปลายทาง เกาะทะยานสวรรค์แล้ว ข้าคือกัปตันเรือเดินสมุทรหมายเลขสามในเที่ยวนี้ ขออวยพรให้ทุกท่านหลังขึ้นเกาะแล้วสามารถรู้แจ้งกฎเกณฑ์ได้อย่างราบรื่น"
บนเรือเดินสมุทรหมายเลขสามมีเสียงประกาศของกัปตันเรือดังขึ้น จากน้ำเสียงของเขานั้น ยังฟังออกได้ว่าดูเหมือนจะผ่อนลมหายใจเฮือกหนึ่งอย่างโล่งอก
อย่างไรเสียเส้นทางเดินเรือรอบนี้คราแรกก็พบเจอกับผู้บำเพ็ญมารกลางทะเล ต่อมายังพบเจอภยันตรายที่เกาะราตรีนิรันดร์อีก
เที่ยวนี้ โชคดีเหลือเกินที่มีท่านผู้นั้นอยู่ด้วย
บนดาดฟ้าเรือ เหล่าผู้บำเพ็ญมองดูเกาะขนาดยักษ์เบื้องหน้าด้วยแววตาวูบไหว วันหน้าในทะเลแห่งกฎเกณฑ์จะเป็นมังกรหรือหนอนแมลง จะอยู่อย่างรุ่งโรจน์หรือไม่ เกาะทะยานสวรรค์ครานี้นับว่าสำคัญเป็นพิเศษ
"พี่ใหญ่ ข้ากลัว"
เฉินพั่งขมวดคิ้วแน่น กล่าวอย่างอมทุกข์
เสี่ยวไฉอ้าปาก คิดจะกล่าวคำปลอบใจบ้างแต่กลับกล่าวไม่ออก เขารู้ว่าเฉินพั่งกำลังกลัวอะไร
อย่าว่าแต่เฉินพั่งเลย แม้แต่ตัวเสี่ยวไฉเองในใจก็ยังไร้ความมั่นใจ