ตอนที่ 445 คิดจะหลอมกลั่น

เฒ่าเต่าแววตาสั่นไหว เม้มริมฝีปากไม่กล้าเอ่ยปากพูดอีกต่อไป

เย่สวินว่างเองก็ถูกรัศมีอำนาจของลู่ฉางเซิงข่มขวัญจนไม่กล้าเอ่ยคำใดเช่นกัน พึงรู้ว่า โดยปกติแล้วท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามผู้เปี่ยมเมตตา ยามเปลี่ยนสีหน้ากะทันหันย่อมเป็นเรื่องที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกกดดันอย่างยิ่งยวด

เพียงเล็กน้อยอสูรน้อยงั้นหรือ?

ในมุมมืด จ้าวคุนทั้งสามคนชะงักงันอยู่ตรงนั้น พอได้สติกลับคืน สายตาที่มองไปยังลู่ฉางเซิงก็แปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวอย่างหาที่สุดมิได้!!

ชายชราระดับเทพว่างเปล่าผู้นั้นกลับกลายเป็นขนานนามบุรุษอาภรณ์ครามผู้นี้ว่าเจ้านายหรือ?

มีผู้ยิ่งใหญ่ระดับเทพว่างเปล่าเป็นข้ารับใช้ ผะ...ผู้นี้เป็นใครกันแน่……

"อา...อาร่วมเผ่า พะ...พวกเราเร่งจากไปกันเถิดขอรับ……"

จ้าวเกาส่งกระแสเสียงกล่าวอย่างสั่นเทา

ในเวลานี้ ในใจของเขา อสูรหญิงพันหนวดพลันมิได้น่ากลัวถึงเพียงนั้นอีกต่อไปแล้ว

ทว่าที่น่ากลัวยิ่งกว่ากลับเป็นผู้บำเพ็ญอาภรณ์ครามผู้นั้นต่างหาก!