กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สองวันต่อมา ในที่สุดราชรถตำหนักก็ข้ามเหวสวรรค์ มาถึงอีกฟากหนึ่งของเหวสวรรค์
“เหล่าเย่ เช่นนั้นพวกเราขอตัวกลับตระกูลก่อน วันหน้าค่อยสนทนากันใหม่”
จ้าวคุนประสานมือคารวะ หางตาของเขามองไปยังเงาร่างในราชรถตำหนักด้วยความยำเกรง ไม่กล้าอยู่นาน
สองวันนี้ เขาก็มิได้เอ่ยถามเย่สวินว่างถึงที่มาของท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามท่านนี้ หรือมีความสัมพันธ์อันใดกับตระกูลเย่เลยแม้แต่น้อย ไม่กล้าถามจริง ๆ ต่อให้เป็นข่าวเล่าลือก็ยังไม่กล้า
ท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามผู้ไม่รู้ชื่อแซ่ท่านนี้ น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
จ้าวคุนกล้ารับประกัน หากละไว้ซึ่งบรรพชนของเผ่าโบราณชั้นยอดเหล่านั้น ท่านผู้สูงศักดิ์อาภรณ์ครามท่านนี้ก็คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมา!