ตอนที่ 444 ตัวที่ทำให้ตนเองขายหน้า

เผชิญหน้ากับอสูรหญิงพันหนวด ไม่หวาดกลัวก็ช่างเถิด นี่ยังถึงกับหัวเราะออกมาได้อีกหรือ?

จ้าวคุนกับจ้าวเกามึนงงไปชั่วขณะ รีบมุ่งไปยังทิศทางนั้นเพ่งสายตามอง แล้วก็เป็นดังที่คาดเห็นรอยยิ้มผ่อนคลายสบายอารมณ์ตรงมุมปากของผู้บำเพ็ญอาภรณ์ครามบนราชรถตำหนัก

ชายชราอีกคนบนราชรถตำหนักไม่มีสีหน้าหวาดกลัวอันใดเช่นกัน ทว่ากลับดูเคร่งขรึมอยู่บ้าง

ส่วนบุรุษวัยกลางคนคนสุดท้ายนั้นสีหน้าซีดขาว ดูออกว่าในใจหวาดกลัวไม่ต่างจากพวกตน

“เขากลับกลายเป็นยังจะหัวเราะออกมาได้อีกหรือ? ตกลงแล้วไม่รู้เท่าทันหรือว่าไม่หวาดกลัวกันแน่?” จ้าวเกาอดไม่ได้บ่นอุบมิได้