ตอนที่ 420 ขอรับโทษ

จวนเจ้าเมือง ภายในห้องอันหรูหราห้องหนึ่ง

อวิ๋นอ้าวเสียที่หมดสติไปค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ

ดวงตาทั้งคู่ของอวิ๋นอ้าวเสียรวมจุดสนใจอย่างช้า ๆ ก่อน จากนั้นมองเพดานชะงักงันไปชั่วครู่ สุดท้ายก็สะดุ้งลุกพรวดขึ้นมา "ใครอยู่ข้างนอก!"

ปัง!

ผู้ใต้บังคับบัญชาสี่คนนอกห้องรีบผลักประตูเข้ามา ถึงเบื้องหน้าอวิ๋นอ้าวเสียแล้วค้อมกาย "องค์ชาย!"

อวิ๋นอ้าวเสียปรายตามองผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสี่ ขมวดคิ้วตวาด "ที่นี่ที่ไหน? เกิดเรื่องอันใดขึ้น?"

ความทรงจำของอวิ๋นอ้าวเสียความทรงจำขาดหายไปกะทันหันตอนที่ตนเองกำลังจะด่าทอคนรับใช้ชราผู้นั้น ทุกสิ่งหลังจากนั้นล้วนจำไม่ได้เลยสักนิด

อวิ๋นอ้าวเสียรู้สึกทั้งตกตะลึงและสงสัย ตนเองอยู่ดี ๆ ไฉนถึงหมดสติไปได้

ร่างกายของผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสี่สะบัดเล็กน้อย หนึ่งในนั้นตอบกลับอย่างนอบน้อม

"องค์ชาย ยามนี้ท่านอยู่ที่จวนเจ้าเมือง ส...ส่วนเหตุใดท่านถึงมาอยู่ที่นี่ เป็นความประสงค์ของท่านอริยะฉินขอรับ……"