กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทะเลสาบเก๋งเร้นลับเงียบงันไร้สรรพเสียง
ทุกคนต่างมองดูอวิ๋นอ้าวเสียและเย่สวินว่างที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้นอย่างเหม่อลอย
แม้กระทั่งแดดจ้าส่องทั่วฟ้า ทว่าทุกคนกลับรู้สึกราวกับมาถึงเหมันต์หนาวเหน็บเดือนสิบสอง ทั่วทั้งร่างประหนึ่งตกลงไปในห้องขังน้ำแข็ง
การพลิกผันนี้กะทันหันเกินไป ไม่มีผู้ใดตอบสนองได้ทัน
ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสี่ของอวิ๋นอ้าวเสียก็ถูกภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้ตกใจจนโง่งม ทว่าหลังจากได้สติก็รีบคุกเข่าลงตามไปด้วยในทันที!
กัวสยง ผู้ดูแลจวน และพวกจู้กู้หยวนต่างก็รู้สึกเย็นเยียบไปทั่วร่าง ดั่งมีก้างปลาติดคอ โดยเฉพาะกัวสยงและผู้ดูแลจวน สีหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดไปแล้ว!
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง……
ฉับพลันนั้น เสียงคุกเข่าลงกับพื้นอันหนาแน่นยั้วเยี้ยพลันดังระงม ชาวเมืองทั้งหมดในทะเลสาบเก๋งเร้นลับต่างเข่าทรุดลง คุกเข่าลงตามไปด้วยเช่นกัน นับได้ว่ายิ่งใหญ่เกรียงไกร!