เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามนี้ เสียงฉินอันฮึกเหิมไม่เพียง
บนเวหาสูงของเมืองหอมสวรรค์ เมฆทมิฬปกคลุมหนาทึบ ฟ้าดังกึกก้องอื้ออึง
ในทะเลสาบเก๋งเร้นลับ คลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ ประหนึ่งสัตว์ป่าบุกจู่โจม
ภายใต้อำนาจสวรรค์อันน่าหวาดหวั่นนี้ ชาวเมืองไม่เพียงไม่หวาดกลัว แต่จิตวิญญาณกลับยิ่งฮึกเหิมสุดขีด
เสียงฉินที่ดังก้องระหว่างฟ้าดินนั้น ช่างเร่าร้อนและสั่นสะเทือนหัวใจผู้คนยิ่งนัก!
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงฉินหยุดลง นิมิตสลายไป
ทะเลสาบเก๋งเร้นลับไปจนถึงทั่วทั้งเมืองหอมสวรรค์ล้วนตกอยู่ในความเงียบสงัดอันยาวนาน
พวกกัวสยงตาค้างอ้าปากหวอไปตั้งนานแล้ว!
อวิ๋นอ้าวเสียทอดสายตามองไปยังกู่ฉินเบื้องหน้าเย่สวินว่าง สายพิณบนนั้นขาดสะบั้นทั้งหมดไปนานแล้ว เขาก็เม้มริมฝีปากอย่างแหบแห้ง รู้สึกเพียงว่าลำคอแห้งผากยิ่งนัก……