ตอนที่ 326 ยกสำนักมุ่งสู่แดนมารเทพ

เมื่อมองดูเหล่าศิษย์ที่เห็นได้ชัดว่าทำอะไรไม่ถูก ลู่ฉางเซิงก็ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยโค้งเล็กน้อย พลางเอ่ยว่า

“ณ หลิงหลางเทียนแห่งนี้ สำนักเซียวเหยาแข็งแกร่งที่สุดแล้ว ในสถานการณ์ที่ไร้คู่ต่อสู้และความรู้สึกถึงอันตราย ย่อมยากที่จะก้าวหน้าต่อไปได้อีก ในเมื่อข้าสร้างสำนักเซียวเหยาขึ้นมา ในฐานะเจ้าสำนัก ย่อมต้องคำนึงถึงพวกเจ้าเป็นธรรมดา”

“วิถีแห่งการบำเพ็ญดูเหมือนจะไร้ที่สิ้นสุด พวกเจ้าอยากเสาะแสวงหาอายุวัฒนะอันสุญตาเลือนรางนั้นหรือไม่?”

“หรืออยากจะหยุดยั้งอยู่เพียงหลิงหลางเทียน รอจนระดับพลังถึงขีดจำกัดสูงสุด แล้วกายดับมรรคสิ้นไปในสายธารกาลเวลา?”

อะ...อายุวัฒนะ

ผู้คน ณ ลานยุทธ์เกิดความเลือนรางไปชั่วขณะ คำว่าอายุวัฒนะ ราวกับว่าไม่ว่าจะอยู่ในระดับใด ล้วนเป็นสิ่งที่ต้องแหงนมองและสุญตาเลือนรางทั้งสิ้น