เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แววตาของจิ้งกวนสั่นไหวอย่างรุนแรง
จิตใจที่สงบนิ่งมาโดยตลอด ในยามนี้ราวกับถูกกระแทกอย่างแรง
“โยมลู่ จิ้งกวน...เข้าใจแล้ว”
จิ้งกวนมองลู่ฉางเซิงด้วยความซาบซึ้งใจแวบหนึ่ง ค่อย ๆ ลุกขึ้น เตรียมจะมุ่งไปยังด้านนอกโรงหมอ
ถงซินชะงักไปเล็กน้อย รีบร้องเรียกขึ้นมา “มหาปรมาจารย์ ค่าตรวจรักษาของท่านเล่า?”
แผ่นหลังของจิ้งกวนชะงักไป หันหลังกลับมา มองไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ที่พิงอยู่ตรงนั้นแวบหนึ่ง จากนั้นจึงมองไปยังลู่ฉางเซิงพลางค้อมกายกล่าวว่า “โยมลู่ จิ้งกวนไม่มีเงินติดตัว พอจะใช้ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์นี้จำนำไว้ได้หรือไม่ หากภายหน้ายังมีโอกาสได้พบพาน ย่อมต้องนำค่าตรวจรักษาของวันนี้มาชดใช้อย่างแน่นอน”
ถงซินขุ่นเคืองเล็กน้อย ได้สิ เจ้าลาหัวโล้นนี้ ไม่มีเงินติดตัวยังกล้ามาตรวจรักษาโรคที่โรงหมอของพวกเขา นี่มิใช่ทำให้ท่านต้องลงมือเปล่า ๆ หรอกหรือ!