กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เบื้องหน้าหลุมศพเดียวดาย สายตาของจิ้งกวนทอดมองป้ายหลุมศพอย่างอ่อนโยน
โดยไม่รู้ตัว ดวงตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศประจิม ราตรีมาเยือน
เขาขุดคุ้ยหลุมศพเปิดออก แล้วนอนราบลงไปด้านใน ข้างกายคือกระดูกแห้ง
ท่ามกลางความมืดสลัว
จิ้งกวนลูบกระดูกแห้งแผ่วเบา จากนั้นจึงล้วงหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ
ชั่วขณะถัดมา เขาแทงมันเข้าที่หน้าอกอย่างรุนแรง กวนไปมาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ บดขยี้หัวใจรวมถึงพระธาตุที่อยู่ภายในหัวใจจนแหลกสลาย!
เลือดสดไหลรินจากมุมปากของจิ้งกวน เขาเอียงศีรษะมองกระดูกแห้งแวบหนึ่ง คล้ายกำลังพึมพำกับตนเอง “เสี่ยวโหรว หลายวันก่อนข้าได้พบเจอยอดคนผู้หนึ่ง ถือเป็นจริงว่าเป็นการไถ่บาปให้แก่ข้า”