ตอนที่ 248 พุทธธรรมของเจ้า ไม่บำเพ็ญก็ช่างเถิด

จิ้งกวนเห็นลู่ฉางเซิงเดินมานั่งลงที่โต๊ะยาว

เขาก็นั่งประจำที่ใหม่อีกครั้ง รอคอยการคลายข้อสงสัยจากอีกฝ่าย

ลู่ฉางเซิงรินชาให้ตนเองหนึ่งจอก จิบหนึ่งคำแล้วกล่าวว่า "รักษาได้หรือไม่ ข้าเป็นผู้ตัดสิน"

จิ้งกวนเงียบเสียงลง

เขายกน้ำชาบนโต๊ะขึ้นดื่มหนึ่งคำ แต่รสชาติที่ลิ้มลองได้กลับเป็นความขมขื่นสุดขีดเต็มปาก

ทว่าสีหน้าของเขากลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงอะไร ดูราวกับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่ยังคงดื่มไปทีละคำต่อเนื่อง

เขาเงยหน้ามองไปยังลู่ฉางเซิง "โยมลู่ ท่านมิใช่คนของโลกเทพสวรรค์บรรพกาลกระมัง?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ถงซินที่อยู่ด้านข้างก็ตกใจเล็กน้อย มองจิ้งกวนอย่างเหลือเชื่ออยู่บ้าง เขาไม่เข้าใจว่าเจ้าลาหัวโล้นผู้นี้มองออกได้อย่างไร