ตอนที่ 234 ความคิดในใจของซูเหลียนอี

ซูเหลียนอีพาไปด้วยสวีเจียวจากไปแล้ว

เก็บกวาดคราบโลหิตบนพื้นจนเสร็จสิ้นจึงค่อยจากไป

ถงซินมือร่ายมุทราเบา ๆ วิชาเวทที่บดบังดวงตาทั้งสองข้างของเสี่ยวถงก็สลายหายไป

ใบหน้าดวงน้อยของเสี่ยวถงซีดขาวเล็กน้อย แม้เมื่อครู่นี้นางจะมองไม่เห็น ทว่ากลับพอรับรู้ราง ๆ ว่าเกิดขึ้นอะไรขึ้น นางได้กลิ่นคาวเลือด

"หากเจ้าอยากบำเพ็ญเซียน ก็ไปเถิด ข้าย่อมไม่ขัดขวางเจ้า"

ลู่ฉางเซิงมองเสี่ยวถงแวบหนึ่งกล่าวพลางหัวเราะ

เมื่อครู่นี้ที่ลงมือสั่งสอนไปเล็กน้อย มิใช่เพราะเหตุอื่นใด เพียงเพราะอีกฝ่ายเอ่ยวาจาด่าทอโรงหมอของเขาช่างเถิด

ถงซินที่อยู่ด้านข้างเม้มริมฝีปาก เมื่อครู่นี้ความจริงเขาก็คิดจะลงมือเช่นกัน เพียงแต่อาจไม่ดุดันโหดเหี้ยมเท่าท่าน ถึงขั้นฟันตัดร่างของสตรีคนหนึ่งจนกลายเป็นคนท่อน

"ท่าน เสี่ยวถงอยากเรียนวิชาแพทย์เจ้าค่ะ" เสี่ยวถงรีบค้อมกายกล่าว