ตอนที่ 232 ช่างเป็นโรงหมอฉางเซิงที่ไม่ธรรมดา

บนถนน

สตรีผู้นั้นมองปราดเดียวก็ดูออกว่าสตรีสองคนเบื้องหน้าคือผู้บำเพ็ญ

ตำบลเยียนอวี่อันเป็นซอกมุมขรุขระแห่งนี้ แม้แทบทั้งหมดจะเป็นมนุษย์ปุถุชน ทว่าก็ยังมักจะได้เห็นลำแสงที่ผู้บำเพ็ญแปลงเป็นผ่านทางท้องฟ้าอยู่เสมอ

ไม่มีอื่นใด เพียงเพราะได้ยินว่ามีดินแดนอันตรายแห่งหนึ่งตั้งอยู่ไกลจากตำบลเยียนอวี่ของพวกเขายิ่งนัก

ย่อมแน่นอนว่า สำหรับผู้บำเพ็ญนั้นไม่นับว่าไกล แต่สำหรับคนธรรมดาอย่างพวกเขานั้นนับว่าไกลแสนไกล

ซูเหลียนอีและสวีเจียวเป็นผู้ใดกัน อารมณ์ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยของคนธรรมดาย่อมไม่อาจหลุดรอดการรับรู้ของพวกนางไปได้

เมื่อเห็นความผิดปกติของสตรีผู้นี้ พวกนางก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องยืนยันอะไรบางอย่างแน่นอน