กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เฒ่าลั่วมีบางอย่างผิดปกติ”
“ผิดปกติตรงไหน?”
“ออกจะเหลวไหลอยู่”
“เหลวไหลตรงไหน? เจ้าหมายถึงที่เขามาหอวสันต์หอมน่ะเหลวไหลหรือ? บ้านเฒ่าลั่วมีเขาคนเดียว ปกติก็ไม่มีหญิงชราอยู่บนเตียงเตาร้อน นี่มันไม่ปกติหรือ?”
“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้”
“แล้วเจ้าหมายถึงอะไร?”
“ที่ข้าจะพูดคือ เฒ่าลั่วอายุป่านนี้แล้ว ถึงจะอ่อนปวกเปียกก็ช่างเถิด กลับกลายเป็นเกือบไปแล้วทำให้สลบแม่นางหอวสันต์หอม……แบบนี้ก็เกินไปหน่อยแล้ว อีกทั้งข้ากับเฒ่าลั่วอายุห่างกันไม่มาก ตามหลักเหตุผลแล้ว อายุป่านนี้โดยแท้จริงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสามารถเช่นนี้”
“บางทีเฒ่าลั่วอาจมีพรสวรรค์เหนือคนก็ได้? ข้าว่าเจ้าแค่ริษยาเท่านั้น”
“ไม่ใช่ ข้ารู้สึกว่าเขาคงกินสมุนไพรเข้าไป”
“เอ่อ เขาเอาสมุนไพรมาจากไหน?”