กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วู่วู่——
ภายในทุ่งน้ำแข็งหนาวจัด ลมหนาวม้วนกวาดหมอกน้ำแข็งจนปั่นป่วน หนาวเย็นเสียดกระดูก
ท่ามกลางหมอกน้ำแข็ง มีเงาร่างสายหนึ่งจากไกลเข้ามาใกล้ ครู่หนึ่งต่อมา อาภรณ์สีครามค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
ลู่ฉางเซิงชะงักฝีเท้าลง แววตากวาดตามองดวงตาขนาดยักษ์สีแดงฉานหลายร้อยคู่ในหมอกน้ำแข็งเบื้องหน้าที่จ้องเขม็งไม่วางตามายังเขา จากนั้นทันทีก็กล่าวพลางหัวเราะว่า
“พวกเจ้าสัตว์เดรัจฉานเหล่านี้ หรือเห็นว่าข้าอยู่ลำพังผู้เดียวจึงรังแกได้ง่ายหรือ?”
อาจเป็นเพราะรู้สึกว่าลู่ฉางเซิงกำลังยั่วยุ
ชั่วขณะถัดมา เสียงคำรามของสัตว์อสูรอันดุร้ายรุนแรงที่คล้ายเสียงคำรามของพยัคฆ์พลันดังขึ้นระลอกหนึ่ง!
โฮก!
ในเวลาเดียวกัน สัตว์ร้ายหลายร้อยตัวพุ่งทะยานออกมาจากหมอกน้ำแข็ง พวกมันเปิดฉากโจมตีใส่ลู่ฉางเซิงอย่างเห็นได้ชัด!