เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในขณะเดียวกัน
ริมขอบฟ้าอันไกลโพ้น เรือเหาะวิญญาณของสำนักเซียวเหยาก็มาถึงเช่นกัน
บรรดาศิษย์เบียดเสียดกันเป็นกลุ่มอยู่ข้างราวกั้น มองไปยังเบื้องหน้าด้วยความตื่นเต้น พูดคุยกันเซ็งแซ่
"ถึงทุ่งน้ำแข็งหนาวจัดแล้ว! สวรรค์ ที่หนาแน่นยั้วเยี้ยพวกนั้น......ล้วนเป็นสำนักนิกายหรือ?!"
"ตื่นเต้นชะมัด ข้าเพิ่งเคยประสบพบเจอภาพเหตุการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก! รู้สึกได้เลยว่าการแก่งแย่งต้องดุเดือดมากแน่!"
"ชิ! การแก่งแย่งดุเดือดมันก็แค่สำหรับพวกมันเท่านั้นแหละ สำนักเซียวเหยาของพวกเราก้าวเข้าสู่ทุ่งน้ำแข็งหนาวจัดนี้ ไม่ต่างอันใดกับหมาป่าเข้าฝูงแกะ!"
"ไยไม่ลองมั่นใจกว่านี้อีกหน่อย สำนักนิกายระดับเก้าทั้งหมดรวมกันยังไม่พอมือให้สำนักเซียวเหยาของพวกเราตบตีด้วยซ้ำ!"
"……"
เมื่อได้ยินการวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าศิษย์
ห้าผู้อาวุโสอย่างเผิงฟางรวมถึงผู้ดูแลและผู้พิทักษ์อย่างจู้ซิงชิวต่างยิ้มโดยไม่เอ่ยวาจา