ตอนที่ 137 เผ่ามนุษย์หิมะ

บนสะพานไม้กระดาน

ลู่ฉางเซิงเดินมาจนถึงปลายทาง ทว่ากลับยังไม่ยอมก้าวขึ้นสู่หน้าผาเสียที

เฒ่าเต่าและพวกที่อยู่ด้านหลังเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกขบขันขึ้นมาในใจ

“เจ้า เจ้าทำไมถึงหยุดล่ะ”

“เจ้ารีบข้ามมาสิ ลมแรงขนาดนี้ สะพานไม้กระดานสั่นไหวอันตรายจะตายไป!”

“รีบข้ามมาเถอะ ข้ามมาก็ถึงเผ่ามนุษย์หิมะของพวกเราแล้ว!”

“เผ่ามนุษย์หิมะของพวกเราน่าสนุกมากเลยนะ! เร็วเข้าสิ!”

มนุษย์หิมะทั้งสี่เห็นลู่ฉางเซิงหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน ในใจก็ร้อนรน รีบพากันกวักมือเรียก

ลู่ฉางเซิงไพล่มือไว้ด้านหลัง มองดูพวกมันกล่าวพลางหัวเราะบาง ๆ “ไฉนพวกเจ้าถึงได้กระตือรือร้นขึ้นมากะทันหันเช่นนี้เล่า”

“……” มนุษย์หิมะทั้งสี่เมื่อได้ยินดังนั้นก็กระอักกระอ่วนเล็กน้อย