เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลู่ฉางเซิงเอียงศีรษะมองมนุษย์หิมะทั้งสี่ที่คอตกหมดอาลัย กล่าวเบา ๆ ว่า "พวกเราจะไม่สร้างความเสียหายแก่พวกเจ้า และจะไม่สร้างความเสียหายแก่เผ่ามนุษย์หิมะ วางใจได้"
เมื่อได้ยินดังนั้น มนุษย์หิมะทั้งสี่ผ่อนลมหายใจเล็กน้อยในใจ ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความไม่ยอมศิโรราบ
ดูราวกับกำลังเอ่ยว่า: ยังคิดจะสร้างความเสียหายให้เผ่ามนุษย์หิมะของพวกเรา คุยโวใครก็ทำได้ ดูซิว่าจะเก่งกาจสักแค่ไหน!
"เฮ้ย พวกเจ้าเด็กเมื่อวานซืนดูเหมือนยังไม่ยอมศิโรราบรึ?!"
เฒ่าเต่ายกมือขึ้นทำท่าจะตีในทันที!
มนุษย์หิมะทั้งสี่ตกใจจนร่างหดวูบ!
"เอาเถอะเฒ่าเต่า ให้พวกเขานำทาง" ลู่ฉางเซิงสั่งการว่า
"แฮะ ๆ ขอรับ" เฒ่าเต่าขานรับ ยกเชือกสีเขียวหมึกขึ้น สะบัดเล็กน้อย ตวาดเสียงต่ำว่า "ยังไม่รีบนำทางอีกหรือ? ประเดี๋ยวท่านปู่เต่าจะกินพวกเจ้าทั้งเป็น!"