เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“จะ... เจ้าสำนัก!”
บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสนับไม่ถ้วนของสำนักใหญ่เทียนเหิงมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้อย่างเหลือเชื่อ
เจ้าสำนักของพวกเขาที่ก่อนหน้านี้หนึ่งเค่อยังเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม เค่อถัดมากลับคุกเข่าลงอย่างพิกลพิการ……
เพียงเพราะคำว่า “คุกเข่าลง” ประโยคเดียวของบุรุษลึกลับในอาภรณ์สีครามอย่างนั้นหรือ ไฉนเจ้าสำนักจึงว่าง่ายถึงเพียงนี้ หรือว่ามีเหตุผลที่มาอะไรที่พวกตนยังไม่รู้อีก
“เอ่อ”
ฉู่ซีรั่วและจางโหยวเต้ามองดูอย่างเหม่อลอย ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าแตกต่างไปจากที่พวกเขาเคยคิดไว้แต่แรกโดยสิ้นเชิง!
ในขณะที่เจ้าสำนักเทียนเหิงเกิดความหวาดกลัวในใจ ใบหน้าก็ร้อนแรงขึ้นมาเช่นกัน ความอัปยศอดสูการคุกเข่าลงของนาง ทั้งสำนักใหญ่เทียนเหิงล้วนเห็นประจักษ์แก่สายตา
นางเงยหน้าขึ้น มองบุรุษอาภรณ์ครามพลางเอ่ยปากอย่างยากลำบาก
“ทะ... ท่านผู้อาวุโสคือใครกันแน่……”