กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อึก... อึก...!!”
เจ้าสำนักเทียนเหิงมองดูซากปรักหักพังอันความเวิ้งว้างเบื้องล่างอย่างเหม่อลอย มือที่ยื่นออกไปนั้นยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาทั้งคู่สั่นสะท้านอย่างคลุ้มคลั่ง
เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว
สำนักนิกาย... สำนักนิกายของนาง……
ศิษย์และผู้อาวุโสหลายแสนคน……
มรดกตกทอดหลายล้านปีของสำนักใหญ่เทียนเหิง... ล้วนสูญสิ้นไปหมดแล้ว
ชายชราชราร่วงโรยก็มองดูด้วยความสั่นสะท้านเช่นกัน ใต้ฝ่ามือเดียว พังทลายไปหมื่นลี้ นี่คือพลังอันยิ่งใหญ่ที่เขาไม่เคยพานพบมาก่อน!
จักรพรรดิเซียน... จักรพรรดิเซียนฉางเซิงผู้ลึกลับที่สุดในบรรดาห้าจักรพรรดิเซียน ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว
“เจ้าทำบ้าอะไรลงไปกันแน่!!!”
ชายชราเอียงศีรษะฉับพลันไปเอ่ยถามเจ้าสำนักเทียนเหิงด้วยความโกรธแค้น