กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เฒ่าเต่าหายใจทุเลาลงบ้าง เมื่อได้ยินวาจาของกู่เฮ่อหลินก็โดยไร้จิตสำนึกอ้าปากจะพูด แต่แล้วก็กลืนคำพูดนั้นลงไปทั้ง ๆ อย่างนั้น
เพิ่งถูกลู่ฉางเซิงตบไปครั้งหนึ่ง ชั่วคราวอยู่อย่างสงบเสงี่ยมสักหน่อยจะดีกว่า
จากนั้นปากก็ปิดสนิท บนใบหน้ารักษารอยยิ้มที่มีมารยาทแต่ก็ยังไม่ทิ้งความน่ารังเกียจไว้
“เข้าไป”
ลู่ฉางเซิงเอ่ยประโยคหนึ่ง แล้วก็ก้าวข้ามธรณีประตูไป
“ท่านผู้อาวุโสเฒ่าเต่า พวกเราเข้าไปกันเถิด”
กู่เฮ่อหลินประคองเฒ่าเต่าเอ่ยเสียงเบา
“ชิ ใครใช้ให้เจ้ามาประคอง? ท่านปู่เต่าของเจ้าไม่ได้ยืนไม่มั่นคงสักหน่อย!”
เฒ่าเต่าชักมือของตนออกมาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็เดินวางท่าเข้าไป
กู่เฮ่อหลินหัวเราะขื่นขมเต็มใบหน้า