กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แววตาของสตรีชุดขาวหดเกร็งลงเล็กน้อย!
พลังอำนาจแข็งแกร่ง จึงทำตามอำเภอใจงั้นหรือ?
ทว่าต่อวาจาโอหังเช่นนี้ ในใจนางกลับมิได้คาดไม่ถึงเท่าใดนัก
นางสูดลมหายใจเบา ๆ ในที่สุดก็ทอดสายตาไปยังร่างบุรุษอาภรณ์เขียวที่นิ่งเงียบไม่ส่งเสียงด้านข้าง
ยังไม่ทันที่นางจะกวาดตามองอย่างละเอียด เฒ่าเต่าก็โบกมือตะโกนท้าทายว่า "เอาละ รีบยกสุราชั้นเลิศไร้ผู้เทียบของภัตตาคารพวกเจ้าออกมาได้แล้ว อย่าได้ทำให้เจ้านายของข้ารอนาน ผลที่ตามมาเจ้าแบกรับไม่ไหวหรอก วางใจเถอะ ค่าสุราไม่ขาดเจ้าแน่นอน!"
ฉู่ซีรั่วเมื่อได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอียงศีรษะกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า "เจ้าถอยออกไปเถอะ"
"เจ้าค่ะ……"
ผู้บำเพ็ญหญิงลุกขึ้น ค้อมกายถอยออกไป จากนั้นจึงเหินทะยานมุ่งไปยังริมทะเลสาบ