เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เบื้องหลังหมีมังกรผืนแผ่นดิน
ดวงตาของลู่ฉางเซิงไหวน้อย ๆ จากนั้นมองไปยังกู่เฮ่อหลินด้วยความสนใจ
เฒ่าเต่าคล้ายนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาก็ทอดมองไปยังร่างของกู่เฮ่อหลินเช่นกัน
"ผิดหวัง? แซ่กู่อย่างข้าจะไปผิดหวังอะไรได้? หึ ๆ ในที่สุดเจ้าก็จะลงมือกับแซ่กู่อย่างข้าแล้วสินะ?"
กู่เฮ่อหลินเอ่ยเยาะเย้ย
ในมุมมองของเขา หมีมังกรผืนแผ่นดินตนนี้เอาแต่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ไม่ยอมลงมือต่อเขา ก็เพียงแค่ปฏิบัติกับเขาดุจหนูที่ถูกย่ำยีเล่น ไม่ได้อยู่ในสายตามันแม้แต่น้อย
หมีมังกรผืนแผ่นดินแสร้งทำเป็นหวาดกลัว โบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน "โอ้ ไม่ ๆ ๆ ขุนพลผู้นี้ดี ๆ อยู่จะไปลงมือต่อกู่เจินเหรินได้อย่างไรกัน ขุนพลผู้นี้เพียงแค่อยากทำลายยับซึ่งจิตใจของเจ้าก็เท่านั้นเอง"