เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มิติด้านนี้ของตำบลโม่อวี้เงียบสงัดอย่างยิ่ง
สัตว์อสูรและชาวตำบลนับไม่ถ้วนที่ถูกตรึงไว้ ดูราวกับเวลาได้หยุดนิ่งไปอย่างไรอย่างนั้น
ถงซินกับหลินต้งได้สติกลับคืน กวาดตามองรอบด้าน อดมิได้ที่จะกลืนน้ำลาย
สุดท้ายพวกเขาทอดสายตาไปยังร่างของลู่ฉางเซิง เต็มไปด้วยความเคารพเลื่อมใส
นี่เป็นความแข็งแกร่งที่พวกตนไม่อาจเข้าใจได้……
เจินจวินแปรเทวะร้ายกาจถึงเพียงนั้นจริงหรือ?
ทะ ทั้งยังสามารถดึงคนที่อยู่บนขอบนอกของการระเบิดตนเองกลับมาได้อีก…… เหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“หึ ๆ เฮ่อหลินเอ๋ย เจ้าหมีมังกรตัวนั้นกล่าวได้ไม่เลว เจ้าหนูอย่างเจ้าเป็นคนดีจนเกินไปจริง ๆ อยู่ในโลกหลิงเฉินแห่งนี้ก็ช่างเถิด ภายหน้าหากเจ้าสามารถทะยานขึ้นสู่เบื้องบนไปยังโลกเซียนสี่ทิศได้ อุปนิสัยเช่นนี้ย่อมต้องเสียเปรียบเป็นแน่”